آنچه که هستم…

متولد 1366 ام. .الان 23 ساله ام اما پیشانی ام چند چین دارد به همین خاطر کمی سنم بیشتر دیده میشود.از دانشگاه بدم می آید.یک مدرک مهندسی عمران نصفه نیمه از یک دانشگاه مزخرف دارم که گمان نکنم هیچ وقت به کارم بیاید اما بعضی وقتها میروم پز میدهم به پسر عمویم که فعلا بیکار است ! و او هم پز میدهد به مدرک پزشکی مثلا باکلاس ترش ! و بعد میخندیم به چرتی زندگی و باز میخندیم به چرتی اش و شاید همین کافی باشد برای لذت بردن از زندگی!.چند شهر دنیا را دیده ام که عبارتند از پاریس ابوظبی و سیدنی و ملبورن که قدرت خدا! همه شان بهتر بوده اند از تهران لعنتی خودمان.و خوشبختانه این را هم فهمیده ام که خودمان رجوع نمیدهد به خاک که مربوط میکندمان به آرامش.حال آرامش هرکجا که هست آن جا هم خودی از حنس من قرار دارد.در زندگی ام با دختری نبوده ام .با زن چرا.اصولا زنها را بیشتر از دخترها دوست دارم.مامان نمیخواهم اما دخترها باید آخرش بشوند مامان خب من هم دوست دارم بچه باقی بمانم….!!
عاشق ماژیک های فسفری رنگی هستم.از آرزوهای زندگی ام ترک گوشتخواری است اما الان که دارم این متن را مینویسم در لای دندانم تکه ای گوشت مرغ گیر کرده که مجبورم میکند به استفاده از گوشه کاعذ روی میزم! در آخر این که زندگی با موسیقی ناب برایم لذت بخش میشود و البته قابل تحمل.خواننده هایی مثل کنی چسنی یا دایدو و البته آناتما

  1. هنوز دیدگاهی داده نشده است.
  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: